Дар бораи барномаи таълимӣ
Мақсади барнома — тайёр кардани мутахассисон дар соҳаи фаъолияти илмӣ-таҳқиқотӣ ва эҷодӣ дар меъморӣ. Диққати асосӣ — бартараф кардани фарқият байни назарияи абстрактӣ ва амалияи лоиҳавӣ. Донишҷӯён консепсияҳои муосир, контекстҳои иҷтимоӣ ва фарҳангиро меомӯзанд, то ки ҳар як қарори лоиҳавӣ асоснок ва масъул бошад. Хатмкунандагон метавонанд ба намудҳои гуногуни фаъолият машғул шаванд, аз ҷумла: таҳияи лоиҳаҳои меъморӣ ва шаҳрсозӣ. Онҳо на танҳо меъёрҳоро, балки контексти фарҳангӣ, таърихӣ ва иҷтимоии ҷойро низ ба назар мегиранд. Тадқиқоти илмӣ дар соҳаи меъморӣ ва шаҳрсозӣ. Мутахассисон тамоюлҳо, мушкилот ва дурнамои рушди муҳитро меомӯзанд.